Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

ΓΕΩΡΓΙΚΑΙ ΛΑΙΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΑΙ-ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ


ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
O  οδοντίατρος Ηλίας Καραμπάτσος , τον οποίο συνάντησα στο ιατρείο του, στις 5-10-2017, με ενημέρωσε  για το περιοδικό με τίτλο:
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΥΓΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ, ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟ 1928, ΑΡΙΘΜΟΣ 114.
Το βρήκε από το διαδίκτυο και το αγόρασε πανάκριβα. Διαβαζοντάς το είχε αρκετά ενδιαφέροντα και μεταξύ των άλλων φωτογράφισα τις λαικές βιβλιοθήκες που ιδρύθηκαν σε διάφορα χωριά της Μεσσηνίας και μεταξύ αυτών και στο χωριό μου, που τότε λεγόταν ΤΖΕΦΕΡΕΜΙΝΙ, για να μορφώνονται οι νέοι των χωριών και να είναι στέκι συνάντησης και ανταλλαγής απόψεων και ιδεών.
Μια άλλη θεματική ενότητα είναι η γεωργική εκπαίδευση και περιγράφει  πόσοι δημοδιδάσκαλοι και που θα φοιτήσουν για τη σχολική χρονιά 1927-28.

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Περνώντας από τους Δολούς της Μάνης!!!

TOY ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΠΕΝΕΑ


Το τελευταίο οδοιπορικό μας στην Ανατολική και Δυτική Μάνη έκλεισε με το πέρασμά μας από τους Δολούς. Για πάρα πολλά χρόνια ταξιδεύοντας στην περιοχή, είτε ακολουθώντας την παραλιακή διαδρομή από Καλαμάτα προς Κιτριές, είτε την ορεινή προς Κάμπο - Καρδαμύλη, αντικρύζαμε πινακίδες που έδειχναν μια κάθετη διαδρομή μέσω Δολών. Αυτή τη φορά επιστρέφοντας από την Καρδαμύλη είπαμε να την ακολουθήσουμε. Έτσι, στο Σταυροπήγιοστρίψαμε αριστερά προς Δολούς - Κιτριές και αποζημιωθήκαμε με το παραπάνω γι' αυτή μας την απόφαση!

Τα δυο χωριά (Άνω και Κάτω Δολοί) είναι κτισμένα αντικριστά σε ισάριθμους λόφους. Κατά το Μεσαίωνα η περιοχή των Δολών συγκέντρωνε μεγάλο πληθυσμό με απλωμένα τα χωριά σε οχυρούς λόφους και σημαντική καλλιεργήσιμη έκταση, ενώ έχουν ακόμα το πλεονέκτημα να εποπτεύουν τη θάλασσα χωρίς να φαίνονται από αυτή.
Οι Δολοί έχουν αρκετές αξιόλογες εκκλησίες. Της Αγίας Παρασκευής - μοναστηριακός με διπλό τρούλο και ωραίες τοιχογραφίες του Παναγιώτη Μπενιζέλου του 1698. Του Αγίου Βασιλείου στην κεντρική πλατεία των Κάτω Δολών, ο οποίος κατασκευάστηκε το 1776 και του οποίου το καμπαναριό επισκευάσθηκε μετά από ένα μεγάλο σεισμό που έπληξε την περιοχή. Του Αγίου Νικολάου μέσα στον Πύργο του Κετσέα, με τοιχογραφίες του 1785. Της Αγίας Τριάδος με τοιχογραφίες του 1739 και της Παναγίας με τοιχογραφίες του 18ου αιώνα. Ο μοναστηριακός ναός του Αγίου Νικήτα, στους Άνω Δολούς διαθέτει αγιογραφίες του 1752 και κατά το παρελθόν λειτουργούσε κρυφό σχολείο.
Στην περιοχή των Δολών, το Υπουργείο Πολιτισμού με αποφάσεις του, έχει χαρακτηρίσει ως Ιστορικά Διατηρητέα Μνημεία τα εξής: Ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής, Ιερό Ναό Προφήτη Ηλία, Ιερό Ναό Ευαγγελισμού Θεοτόκου, Ιερό Ναό Κοίμησης Θεοτόκου, Ιερά Μονή Αγίου Νικήτα, Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου, Γεφύρι στους Κάτω Δολούς, Τμήμα του παλαιού καλντεριμιού των οικισμών Δολών - Κιτριών, Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου, Πύργο Κετσέα, το Κτιριακό συγκρότημα ιδιοκτησίας οικογένειας Κετσέα, την Κρήνη στη θέση «Μέρνο» στους Κάτω Δολούς, καθώς και τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου. (Το Βυζαντινού ρυθμού εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου (13ου - 14ου αι.) μονοκάμαρο με τρούλο που βρίσκεται στο δρόμο μεταξύ Δολών - Καλλιανέϊκων και πρόσφατα συντηρήθηκε και αναστηλώθηκε από την Εφορεία Βυζαντινών Μνημείων - Κλιμάκιο Καλαμάτας).
Στην περιοχή του Δημοτικού Διαμερίσματος των Δολών, πάνω από το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, στο δρόμο Καλιανέϊκα - Καλαμάτα, βρίσκεται η γνωστή «Τρύπα» ή το σπήλαιο «Λυκούργου». Η τοποθεσία είναι μαγευτική σε κτήμα, ιδιοκτησίας του κ. Λυκούργου Γαϊτανάρου, το οποίο δώρισε στη πρώην κοινότητα και γι’ αυτό ονομάζεται Σπήλαιο Λυκούργου.
Οι Γερμανοί Krieg και Vaisart χαρακτήρισαν το σπήλαιο αξιόλογο, ενώ οι πρώτες επιστημονικές έρευνες έγιναν το 1980 από τη Σπηλαιολογική Εταιρεία με τη διάσημη σπηλαιολόγο Άννα Πετροχείλου, η οποία δήλωσε ότι είναι πολύ αξιόλογο σπήλαιο με σταλακτίτες, και εκεντρίτες, με όμορφες αίθουσες.
Οι διάδρομοί του υπερβαίνουν τα 300 μ. η έκτασή που καλύπτει είναι 1000 μ2, η θερμοκρασία του είναι 16 C και έχει 95% υγρασία. Η είσοδος γίνεται από τρύπα στο έδαφος και ακολουθεί κάθετο φυσικό πηγάδι 25 μ. το κατέβασμα του οποίου απαιτεί σπηλαιολογικές γνώσεις και κατάλληλο εξοπλισμό.
Το σπήλαιο διανοίγεται σε τρεις ορόφους - επίπεδα, στολισμένους με πολύχρωμα εντυπωσιακά λιθωματικά συγκροτήματα και λεπτότατα στολίδια ανώμαλης ανάπτυξης.
Από τις οροφές κρέμονται «μακαρονοειδείς» σταλακτίτες, ενώ η σταγονοροή τους έχει δημιουργήσει δάσος από συμπλέγματα και κολόνες.
Εκπληκτικός είναι και ο μικροδιάκοσμος του σπηλαίου με τους περίφημους «ελικτίτες» - διαφανείς σταλακτίτες μινιατούρες - που αψηφούν τους νόμους της βαρύτητας και ελίσσονται προς όλες τις κατευθύνσεις.
Οδύνη και θλίψη νιώσαμε για άλλη μια φορά επισκεπτόμενοι ακόμα ένα χωριό της αιματοποτισμένης Μεσσηνίας. Στην κεντρική πλατεία των Δολών, απέναντι από τον ναό του Αγίου Βασιλείου το Ηρώο με τα ονόματα των σφαγιασθέντων από τους ξενοκίνητους Κομμουνιστοσυμμορίτες θυμίζει τα τραγικά γεγονότα εκείνης της όχι και τόσο μακρινής εποχής, αφού ζουν ακόμα κάτοικοι του χωριού που τα βίωσαν και μας τα εξιστόρησαν συγκινημένοι βλέποντάς μας να φωτογραφίζουμε το Μνημείο! 
Δραματικές καταστάσεις που κανένας δεν θέλει να ξαναζήσουμε. Αποδεκατίστηκε από τις Κομμουνιστικές θηριωδίες το έμψυχο υλικό της πατρίδας μας, το πιο παραγωγικό, τη στιγμή που η υπόλοιπη Ευρώπη ανασυντασσόταν μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Απολέσαμε ό,τι καλύτερο διέθεταν οι τοπικές κοινωνίες, όλη την αφρόκρεμα, τον αιθέρα, το επιστημονικό και επιχειρηματικό προσωπικό που θα έδινε ώθηση σε αυτόν τον τόπο...
Στους Δολούς γεννήθηκε ο καθηγητής και Ακαδημαϊκός Σωκράτης Κουγέας (1877-1966), με πλούσιο συγγραφικό έργο.
Εδώ, όπως διαπιστώσαμε και από κάποιες παρεμβάσεις, έντονη και ουσιαστική είναι η παρουσία του τοπικού Πολιτιστικού Συλλόγου που δραστηριοποιείται σε θέματα τοπικής ανάπτυξης, πολιτιστικών εκδηλώσεων και σύσφιξης των μεταξύ των μελών του.
Η πρώην κοινότητα Δολών περιελάμβανε δύο ακόμη οικισμούς, τα Καλλιανέϊκα, έναν από τους νεότερους οικισμούς της Mάνης που πιθανότατα δημιουργήθηκε μέσα στον 19ο αι. από την οικογένεια Καλλιάνη, και τις Κιτριές, έναν πανέμορφο παραθαλάσσιο οικισμό, με πλούσια βλάστηση και φανταστική παραλία, στο πέρας του φαραγγιού της Σάντοβας.
Παραδομένο στις θωπείες μιας σαγηνεύτρας βλάστησης και σμιλεμένο στα ριζιμιά των βράχων αγναντεύει τα γαλαζόθωρα νερά το μαγευτικό ψαροχώρι της Μάνης. Έχει 102 κατ. και ήταν παλαιό επίνειο της Ζαρνάτας και Έδρα των Μπέηδων της Μάνης. Πέντε από τους οκτώ Μπέηδες της Μάνης χρησιμοποίησαν κατά καιρούς τις Κιτριές ως έδρα τους και συγκεκριμένα: Ο Τζανέτμπεης Κουτήφαρης (1ος Μπέης της Μάνης το 1776-1779 που διέθετε και Οχυρό Παλάτι στη Σκάλα των Κιτριών), ο Μιχάλμπεης Τρουπάκης, ο Παναγιώτμπεης Κουμουντουράκης, ο Αντώνμπεης Γρηγοράκης και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης. Το γραφικό λιμανάκι αριστερά διατηρεί ακόμη κάτι από την αίγλη του παρελθόντος.

Περισσότερες φωτογραφίες εδώ!


Όσοι έρθετε ως εδώ, αξίζει να επισκεφθείτε και το Ιερόν Κάθισμα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στους Άνω Δολούς.
Τέσσερις μοναχοί έχουν μετατρέψει με πολλή δουλειά, αγώνα και αγάπη, το μικρό μοναστήρι που αποτελεί μετόχι της Μονής Αρχαγγέλων της Βόρειας Σερβίας, σε έναν οικολογικό παράδεισο, μια κιβωτό διάσωσης σπάνιων ειδών του φυτικού και του ζωικού βασιλείου.
Ο γέροντας Γαβριήλ Κοβιλιάτης, κατά κόσμον Φίλιππος Γιαννόπουλος, σπούδασε Ιατρική και στη συνέχεια Κλασική Αρχαιολογία, Ιστορία των Καλών Τεχνών και Βυζαντινολογία. Εργάστηκε για περίπου 25 χρόνια στην ξενάγηση Δυτικοευρωπαίων επιστημόνων «στα μεγάλα επιτεύγματα του πολιτισμού της Ρωμιοσύνης», δηλαδή της Ορθοδοξίας ως συνέχειας και εκπλήρωσης της αρχαίας ελληνικής αναζήτησης στη φιλοσοφία και την αρχαία τραγωδία. Αφιερώθηκε εδώ και πολλά χρόνια στον μοναχισμό και σήμερα, στο Ιερό Κάθισμα της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, με συνοδοιπόρους τους ιερομονάχους Νεκτάριο, Σιλουανό και Αλέξιο, έχει μετατρέψει το μοναστήρι σε έναν μικρό κήπο της Εδέμ.
Σε 11 στρέμματα γης, λίγα μέτρα πιο πέρα από το μοναστήρι, οι μοναχοί καλλιεργούν περίπου 600 ελαιόδεντρα, ποικιλίες της μεσσηνιακής γης αλλά και κάποιες σπάνιες ελιές, όπως η λευκοελιά της Αλεξανδρούπολης, της οποίας οι καρποί όταν ωριμάσουν έχουν λευκό χρώμα.
Ο δρόμος ωστόσο δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα.
«Αντιμετωπίσαμε πολλές δυσκολίες στην αρχή... Ξεκινήσαμε μόνοι... Με ένα παλιό Ι.Χ. κουβαλούσαμε τα μπιτόνια με το νερό… Με τη βοήθεια του Θεού παλέψαμε και τα καταφέραμε… Εμείς με το νερό και την αγάπη έχουμε αναστήσει δέντρα που ήταν κούτσουρα…»
Στο κτήμα έχουν δημιουργήσει και την «ελιά της Ευρώπης», με ελαιόδεντρα από διάφορες χώρες.
«Τώρα πλέον έχουμε 60 διαφορετικά είδη ελιάς (από τα 100 που υπάρχουν), από το Ισραήλ της εποχής του Χριστού (παλαντίν), το Ιράν, που ήταν άπιαστο όνειρο για εμάς, το Μπάρι και πολλά μέρη ακόμα, πολλά από τα οποία μάς τα έφεραν και τα δώρισαν προσκυνητές... Θέλουμε το μοναστήρι να γίνει μια μικρή κιβωτός, όπου οι άνθρωποι θα ευαισθητοποιούνται μέσα από τον λόγο και την πράξη…»
Παράλληλα, ιδιαίτερη είναι η φροντίδα που δείχνουν οι μοναχοί για τα ντόπια δέντρα και φυτά που είναι υπό εξαφάνιση, όπως: το σκόρδο της Μάνης, που είναι πολύ σπάνιο και νόστιμο, οι κερασιές του Ταϋγέτου, που κινδύνευσαν με τις πυρκαγιές, και οι δαμασκηνιές.
Ωστόσο δέντρα και από ξένες χώρες έχουν τη θέση τους στο κτήμα, όπως: μηλιές από τη Σερβία και τη Ρωσία, αχλαδιές από την Αγγλία, βερικοκιές από την Αλβανία και βατόμουρα από τη Λατινική Αμερική.
Στη μονή καλλιεργούνται, επίσης, σπόροι από είδη που είναι υπό εξαφάνιση, όπως μαυραπιδιές, κολοκυθαπιδιές, μηλαπιδιές, καθώς και μια μεγάλη ποικιλία βοτάνων. Εκτός, όμως απ’ όλα αυτά, ο χώρος αποτελεί καταφύγιο για παλιές ράτσες ζώων.
Η διάσωση του σπάνιου σκυριανού αλόγου τράβηξε από την αρχή το ενδιαφέρον των τεσσάρων μοναχών, οι οποίοι με ιδιαίτερες προσπάθειες τα κατάφεραν.
«Ήταν δύσκολο να αποκτήσεις τα σκυριανά αλογάκια (250 είδη υπάρχουν συνολικά) -π.χ. από τη Σκύρο μόνο αρσενικό επιτρέπεται- αλλά βλέποντας το ενδιαφέρον μας, την αγνή πρόθεσή μας, μας άνοιξαν οι πόρτες. Τα καλύτερα σκυριανά είναι από την Κέρκυρα, από όπου και μας δώρισε η κ. Δημητριάδη το αρσενικό άλογο, το Αττικό Πάρκο μας δώρισε το θηλυκό και, έτσι, ξεκινήσαμε την αναπαραγωγή τους. Γεννήθηκαν στη συνέχεια τρία πουλαράκια κ.ο.κ.»
Τα όμορφα και σπάνια σκυριανά αλογάκια που ζουν στη μονή και το σκωτσέζικο πόνι χρησιμοποιούνται για θεραπευτική ιππασία!
«Η προσπάθειά μας γίνεται και για να διασωθεί το είδος, αλλά και για να μπορεί η μονή να προσφέρει παρηγοριά και έργο σε γονείς που έχουν παιδιά με σύνδρομο Down, κινητικά προβλήματα κ.ά. Προσφέρουμε δωρεάν ιπποθεραπεία. Έχουν έρθει ειδικοί ιπποθεραπευτές από τη Δυτική Ευρώπη και έχουν εκπαιδεύσει γι’ αυτόν τον σκοπό τα αλογάκια»
Δίπλα στα σπάνια σκυριανά αλογάκια που αναπαράγουν, υπάρχουν και τα μανιάτικα γαϊδουράκια, που έχουν σχεδόν χαθεί από την περιοχή.
«Ο μανιάτικος όνος (γκρι γαϊδουράκι με καφέ σταυρό στην πλάτη) τείνει να εξαφανιστεί. Αγοράσαμε ένα ζευγάρι και με την ίδια διαδικασία αναπαρήχθησαν… Προσπαθούμε, επίσης, να κρατήσουμε τις παλιές φυλές της κότας. Έχουμε δημιουργήσει ορνιθώνα με όρνιθες από διάφορα μέρη της Ελλάδας…»
Συγκινητική, ωστόσο, υπήρξε και η απελευθέρωση πέντε αρπακτικών πουλιών, τα οποία μετά από πολύμηνη θεραπεία και ανάρρωση στη μονή επέστρεψαν στην ελεύθερη φύση του Ταϋγέτου.
Οι τέσσερις μοναχοί της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος προσπαθούν να ζουν με βιολογικούς τρόπους, εναλλακτικούς.
«Προσπαθούμε να διακονήσουμε τη φύση, τη δημιουργία του Θεού, με φυσικούς τρόπους. Έχουμε κομποστοποιητή, μαγειρεύουμε με ηλιακή ενέργεια κ.ά.»
Όσο για το πώς νιώθουν που κατάφεραν να μετατρέψουν έναν σκουπιδότοπο σε παράδεισο;
«Ψυχικά γεμάτοι. Νιώθεις υπηρέτης του Κυρίου. Υπάρχει πολύς δρόμος ακόμα να διανύσουμε, αλλά τα αποτελέσματα πάντα είναι καλύτερα από τα προηγούμενα… Μεγάλη είναι η στήριξη που έχουμε από φίλους Γερμανούς…»
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Λειτουργία γίνεται για τους προσκυνητές και σε ξένες γλώσσες: Αγγλικά, Σερβικά και Γερμανικά. Παράλληλα, λόγω της οικονομικής κρίσης που υπάρχει στη χώρα μας, οι εν λόγω μοναχοί συντονίζουν ένα μεγάλο κοινωνικό έργο.
«Προσπαθήσαμε να στρέψουμε κάποιους φίλους - δωρητές Γερμανούς σε ευαίσθητους χώρους, όπως στο Ειδικό Σχολείο Καλαμάτας, στο Κοινωνικό Ιατρείο Καλαμάτας, ενώ τελευταία βοηθάμε και το Γηροκομείο Γυθείου με φαρμακευτικό υλικό κ.λπ.»
Πριν από έξι χρόνια, στις 6 Ιουνίου 2011, απονεμήθηκε στον γέροντα Γαβριήλ το βραβείο «Οικόπολις 2011 - Έργο ζωής αφιερωμένο στο περιβάλλον» από τον οικολογικό φορέα Εcocity, σε εκδήλωση που έγινε στο Μουσείο της Ακρόπολης. Εκεί το παρών έδωσε και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, o οποίος επαίνεσε τον άξιο και δραστήριο γέροντα Γαβριήλ για το σπουδαίο έργο του υπέρ της διασώσεως του φυσικού θησαυρού. Να σημειώσουμε ότι αυτή ήταν και η πρώτη φορά που δόθηκε το συγκεκριμένο βραβείο σε άνθρωπο της Εκκλησίας. Την προσπάθεια των μοναχών παρακολουθεί με ενδιαφέρον ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ο οποίος έχει επισκεφθεί και το μοναστήρι.
Στο Ιερό Κάθισμα της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος κατά καιρούς διοργανώνονται και πολλές ανοικτές εκδηλώσεις. Μια επίσκεψη στη Μάνη λοιπόν δεν μπορεί παρά να έχει και μια προγραμματισμένη στάση στους Δολούς, ένα χωριό που πλέον ξέρετε γιατί αξίζει να το επισκεφθείτε.
Για όσους θέλουν να το επισκεφτούν, το μοναστήρι είναι ανοιχτό κάθε απόγευμα Σαββάτου στον Εσπερινό και κάθε Κυριακή στη Θεία Λειτουργία. Η επικοινωνία όμως με τον ιερομόναχο Νεκτάριο Κοβιλιάτη (27210-58379) θα διευκολύνει κάθε ενδιαφερόμενο.










Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

ΤΑ 12 ΠΕΤΡΙΝΑ ΓΕΦΥΡΙΑ ΣΤΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑ


ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Α.Στη διαδρομή Καλαμάτα-Αλμυρό απο τα 6 πέτρινα γεφύρια καταφέραμε και φωτογραφίσαμε τα 3, ενώ τα άλλα  ήταν δύσκολο να φωτογραφηθούν. Υπάρχουν άλλα 2 προς την Καρδαμύλη, περίπου 2 χιλιόμετρα από τον Αλμυρό.
Β.Το τέταρτο γεφύρι, είναι στο Δρούτσα τα καλάμια, το οποίο θυμόμουν από μαθητής, αλλά δεν μπορούσαμε να το φωτογραφίσουμε.
Φέτος με τις πυρκαγιές, κάηκαν οι καλαμιές και το φωτογραφίσαμε.

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

MHTΡΩΟ ΑΡΡΕΝΩΝ ΒΑΛΥΡΑΣ 1829-1998.ΜΕΡΟΣ ΕΝΑΤΟ


                                                                                          ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Ο καλός φίλος και συνεργάτης Γιάννης Ρήγας από τη Μερόπη Μεσσηνίας έχει ήδη ψηφιοποιήσει έναν σημαντικό αριθμό μαθητολογίων της περιοχής μεταξύ των ετών 1889 και 1950 που περιλαμβάνουν περίπου 56.000 μαθητές και τα οποία παρουσιάστηκαν πέρυσι στο Πνευματικό Κέντρο Μελιγαλά. Έχει, επίσης, ψηφιοποιήσει τα στοιχεία των εκλογικών καταλόγων των ετών 1847, 1863 και 1873 των τέως Δήμων Οιχαλίας, Ιθώμης, Εϋας  Ανδανίας, Αριστομένη και Παμίσου, που περιλαμβάνονται στη συλλογή Βλαχογιάννη .

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

Η ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟΥ ΤΗΣ ΒΑΛΥΡΑΣ 1933-2016...


Ένα πολύ συγκινητικό σχόλιο για το άρθρο μας:

...από την Eva Legakis 
Διάβασα όλο το άρθρο. Συγκινητικές αναμνήσεις που έζησα έντονα στα παιδικά μου και εφηβικά μου χρόνια μαζί σας. Είναι ωραίο να μαθαίνεις και την ιστορία για πράγματα πού έζησες κάποτε ανέμελα , χωρίς κανένα ενδιαφέρον για την ιστορία τους. 

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΚΑΡΔΑΜΥΛΗ-ΑΡΕΟΠΟΛΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΑ 6-10-2017


ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.
Ξεκινήσαμε Παρασκευή  πρωί 6-10-2017 από Βαλύρα προς Αρεόπολη. Αφού διασχίσαμε την Καλαμάτα και ακολουθήσαμε τη διαδρομή  Καρδαμύλη – Αρεόπολη.   Μια  διαδρομή με πολλές στροφές   φτάσαμε την Καρδαμύλη, στάση για καφέ, με ψιλόβροχο και φωτογράφιση.   Συνέχεια στην Στούπα (40χλμ), γνωστό μεσσηνιακό τουριστικό θέρετρο.  Η διαδρομή προσφέρει πολλά σημεία με όμορφη θέα προς τον Μεσσηνιακό κόλπο.
Συνεχίζοντας  φτάσαμε στο γραφικό χωριό Θαλάμες (60χλμ). Η κεντρική πλατεία με τους τεράστιους πλατάνους …
Αφήσαμε τις Θαλάμες και οδηγήσαμε για περίπου 15χλμ. σε μια όμορφη διαδρομή, μέσα σε ένα χαρακτηριστικό για περιοχή τοπίο, αποτελούμενο από πετρώδεις εκτάσεις με λιγοστές ελιές. Κατά μήκος του δρόμου συναντούμε πέτρινες μάντρες που αποτελούσαν τα όρια μεταξύ των ιδιοκτησιών. Αν και η βλάστηση ήταν ελάχιστη, το τοπίο ήταν εντυπωσιακό!

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, 1845,1

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.
Mε βάση το μητρώο αρρένων Βαλύρας 1829-1998, ο Σταυριανόπουλος Ιωάννης του Δημητρίου γεννήθηκε το 1845 και απόκτησε τα 6 αγόρια
Σταυριανόπουλος Ιωάννης   1845         (πατέρας)
Σταμάτιος 1877
Γεώργιος 1881
Δημήτριος 1884
Ηλίας 1887
 Σπυρίδων 1890 και
Θεόδωρος 1893

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

AΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΣΗΜΑΚΗ ΠΑΝΟΥΣΗ ΑΠΟ ΑΓΡΙΛΟΒΟΥΝΟ


ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Ο Ασημάκης Πανούσης από Αγριλόβουνο Μεσσηνίας ,παντρεύτηκε την Κούλα Δρούτσα του Φίλιππα από Ανθούσα  και απόκτησαν τα παιδιά Τάκη και Καλλιρόη.
Ο Ασημάκης έμαθε τη μαραγκοσύνη στην Κυπαρισσία και άνοιξε μαγαζί στη Βαλύρα, γιατί ήταν παντρεμένη εκεί η αδελφή του Σταματία με  το βαλυραίο Φώτη Παπαδόπουλο.
Το 1952 έφυγε από Βαλύρα και εγκαταστάθηκε οικογενειακά, στο Μελιγαλά, μένοντας  απέναντι από το σπίτι της Ευδοκίας Μαντέλου, στο οποίο μέναμε, όταν  είμαστε μαθητές στο γυμνάσιο Μελιγαλά.

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΙΝΟΥ. ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ - ΣΩΚΡΑΤΗ ΚΟΥΓΕΑ.

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
Ο κεντρικός παράγοντας που καθόρισε την επέμβαση των τριών ευρωπαϊκών μεγάλων δυνάμεων στην ελληνική σύγκρουση ήταν οι φιλοδοξίες της Ρωσίας να επεκταθεί στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας εις βάρος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και η συναισθηματική υποστήριξή της για τους συντρόφους-ορθόδοξους χριστιανούς Έλληνες, οι οποίοι είχαν επαναστατήσειεναντίον της οθωμανικής κυριαρχίας το 1821. Αφού οι προθέσεις της Ρωσίας θεωρήθηκαν σημαντική γεωστρατηγική απειλή από τις άλλες δυνάμεις, και ειδικά από τη Μεγάλη Βρετανία, η βρετανική και αυστριακή διπλωματία στόχευαν στην παρεμπόδιση της ρωσικής επέμβασης, με την ελπίδα ότι η οθωμανική κυβέρνηση θα πετύχαινε την καταστολή της εξέγερσης. Αλλά το 1825, η ενθρόνιση του τσάρου Νικόλαου Α΄ στο ρωσικό θρόνο, σημάδεψε την υιοθέτηση μιας επιθετικότερης "ελληνικής" πολιτικής, υποχρέωσε τη Μεγάλη Βρετανία να επέμβει, με το φόβο ότι μια ασυγκράτητη Ρωσία θα αποσυνέθετε ολοκληρωτικά την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Γαλλία ένωσε τις άλλες δύο δυνάμεις προκειμένου να αποκατασταθεί ο ηγετικός ρόλος της στις ευρωπαϊκές υποθέσεις μετά από την ήττα της στους Ναπολεόντειους πολέμους. Οι κυβερνήσεις και των τριών δυνάμεων δέχονταν επίσης υπό την έντονη πίεση της εγχώριας κοινής γνώμη τους ώστε να ενισχυθούν οι Έλληνες, ειδικά μετά από την εισβολή της Πελοποννήσου, το 1825, από τον υποτελή στους Οθωμανούς Ιμπραήμ Πασά της Αιγύπτου και τις αγριότητες του στρατού του σε βάρος του γηγενούς πληθυσμού.

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

ΜΗΤΡΩΟ ΑΡΡΕΝΩΝ ΒΑΛΥΡΑΣ 1829-1998.ΜΕΡΟΣ ΟΓΔΟΟ

TOY ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Ο καλός φίλος και συνεργάτης Γιάννης Ρήγας από τη Μερόπη Μεσσηνίας έχει ήδη ψηφιοποιήσει έναν σημαντικό αριθμό μαθητολογίων της περιοχής μεταξύ των ετών 1889 και 1950 που περιλαμβάνουν περίπου 56.000 μαθητές και τα οποία παρουσιάστηκαν πέρυσι στο Πνευματικό Κέντρο Μελιγαλά. Έχει, επίσης, ψηφιοποιήσει τα στοιχεία των εκλογικών καταλόγων των ετών 1847, 1863 και 1873 των τέως Δήμων Οιχαλίας, Ιθώμης, Εϋας  Ανδανίας, Αριστομένη και Παμίσου, που περιλαμβάνονται στη συλλογή Βλαχογιάννη .

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΑΞΕΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΑΛΥΡΑΣ,NIKHTAΣ ΜΟΥΡΟΥΣΙΑΣ

                                                ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

O Nικήτας Μουρούσιας  ήταν  αγροφύλακας στη Βαλύρα, και υπάρχει έγγραφο του 1903, για να οπλοφορεί. Ήταν  αδελφός της  γιαγιάς μου Ελένης Μουρούσια, από τη μάνα μου. Η γιαγιά μου Ελένη παντρεύτηκε το Χρίστο Παπαγεωργίου από Λάμπαινα και απόκτησαν τα παιδιά: Βασιλική, Κωνσταντίνο, Γιαννούλα, Παναγιώτη και Αγγελική (μητέρα μου).
 Είχε επίσης ανιψιό τον Κώστα Μουρούσια που με τη συζυγό του Καλλιρόη αποκτησαν τα 5 κορίτσια:Βάσω, Δήμητρα, Άννα, Νίκη, και Φωφώ. Ειχε επίσης την εξαδέλφη Νικολέτα, που παντρεύτηκε σε μεγάλη ηλικία των Κώστα Τσώνη καθώς και τη μάνα της Αφρούλας Σταθά που ήταν το γένος Μουρούσια.
Ο εξαδελφός μου Κώστας Παπαγεωργίου μού έδωσε ένα έγγραφο του 1903 το οποιό περιγραφει ο Νικήτας έχει το δικαίωμα να οπλοφορεί με την ιδιότητα του αγροφύλακα, στην περιοχή του χωριού μας ,που λεγόταν Τζεφερεμίνι..
Έχουμε φωτογραφίσει αρχειακό υλικό, το οποί και δημοσιεύουμε, για ενημέρωση, το τι υπήρχε παλιά στη Βαλύρα, και τα ονόματα υποψηφίων αγραφυλάκων απο τη Βαλύρα και τα γύρω χωριά.

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΑΥΡΟΖΟΥΜΕΝΑΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΜΥΛΟ. ΑΡΧΑΙΟ ΓΕΦΥΡΙ


ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Χτες 2-10-2017 με ενημέρωσε ένας γνωστός μου ότι καθαρίζουν το ποτάμι κοντά στη θέση νερόμυλο,ώστε να μην ξανασυμβούν τα γεγονότα του 1947 και 2016. Εκεί κοντά υπάρχει  μέσα στο ποτάμι το παλιό πέτρινο γεφύρι από μπορτσουλάνα. Το είχα φωτογραφίσει όταν γινόταν αμμοληψία ,για τα έργα του αναδασμού και οι φωτογραφίες χάθηκαν , καθώς και το 2007 που έγιναν οι μεγάλες καταστροφικές πυρκαγιές . Έχουμε σε παλιά ανάρτηση τα 2  αυτά γεφύρια της Μαυροζούμενας, ένα πάνω από τον Κάκαβο και αυτό του μύλου . Ενημέρωσα το υπεύθυνο της φαγάνας, για την ύπαρξη του γεφυριού και το σηματοδότησα βάζοντας ένα ξερό κλαδί, όπως δείχνει και η φωτογραφία.

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

ΜΗΤΡΩΟ ΑΡΡΕΝΩΝ ΒΑΛΥΡΑΣ 1829-1998. ΜΕΡΟΣ ΕΒΔΟΜΟ

TOY ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Ο καλός φίλος και συνεργάτης Γιάννης Ρήγας από τη Μερόπη Μεσσηνίας έχει ήδη ψηφιοποιήσει έναν σημαντικό αριθμό μαθητολογίων της περιοχής μεταξύ των ετών 1889 και 1950 που περιλαμβάνουν περίπου 56.000 μαθητές και τα οποία παρουσιάστηκαν πέρυσι στο Πνευματικό Κέντρο Μελιγαλά. Έχει, επίσης, ψηφιοποιήσει τα στοιχεία των εκλογικών καταλόγων των ετών 1847, 1863 και 1873 των τέως Δήμων Οιχαλίας, Ιθώμης, Εϋας  Ανδανίας, Αριστομένη και Παμίσου, που περιλαμβάνονται στη συλλογή Βλαχογιάννη .

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

Η ΜΙΚΡΟΜΑΝΗ.Ο ΤΟΠΟΣ ΜΟΥ

TOΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Από τη συντοπίτισσα  Αικατερίνη Α.  Κουρλέτη Παντελάκη έλαβα δωρεάν το πονημά της με τίτλο:
Η ΜΙΚΡΟΜΑΝΗ Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ  και υπότιτλο:
Όσα είδαν , άκουσαν, έπάθαν στα χωματά μας.
Το χρηματοδότησε η ίδια και το παρουσίασε φέτος στο μετόχι της Μικρομάνης στις 17-8-2017. Το παρουσίασαν οι Ηλίας Μπιτσάνης και η Αθανασία Γιαννέτου -Φράγκου.
Το πονημά της στη δομή - διάρθωση - περιεχόμενο χωρίζεται σε 2 κεφάλαια.
Το πρώτο,  περιλαμβάνει 2 θεματικές ενότητες ο χώρος και η ιστορία, ενώ το δεύτερο, περιλαμβάνει 3 θεματικές ενότητες: Ανάγκη ψυχής, Συντήρηση ζωής και Ανησυχίες καρδιάς.
Το πονημά της είναι 391 σελίδες σε σχήμα Α4περιγράφοντας το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον του χωριού της και της γύρω περιοχής, προσδιορίζοντας και τεκμηριώνοντας το χώρο, το χρόνο και τα φαινόμενα, είμαστε όλοι εδώ, τόσο πολύ μακριά τόσο πολύ κοντά, με πλούσιο και σπάνιο φωτογραφικό υλικό από το χωριό της, και πλήθος εγγράφων  από τις διάφορες πηγές και αρχεία που χρησιμοποίησε για τη δημιουργία του πονηματός της.

Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΣΤΗ ΜΕΣΣΗΝΗ ΤΟ 2017


ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.

Tα πανηγύρια στο Μελιγαλά 8\9, Κυπαρισσία 14\9, και Μεσσήνης 20\9 ήταν  στα παιδικά γυμνασιακά μου χρόνια μια μεγάλη γιορτή θρησκευτική και εμπορική.Είναι ακόμη χαραγμένα σημαντικά γεγονότα στη μνήμη μου, στα τρία αυτά πανηγύρια. Η μεγάλη μας αγωνία ήταν,  να μην λιώσει ο πάγος του ψυγείου , στη διάρκεια της ημέρας, για να υπάρχει κρύο και δροσερό νερό, για τους πανηγυριώτες και να πωληθεί η πραμάτεια. Το πανηγύρι στο Μελιγαλά συνέπιπτε ταυτόχρονα με τις προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις των ανεξεταστέων, με την αγωνία αυτών και των γονιών τους στο κατακόρυφο, για την προαγωγή ή την απόρριψη. 
Στο πανηγύρι της Κυπαρισσίας  ήταν η καρτερική υπομονή και Ολύμπια γαλήνη στο να πάρεις νερό από τις βρύσες που υπήρχαν κοντά στη θάλασσα και να το μεταφέρεις στο χώρο του πανηγυριού, σε μακρινή απόσταση, και να μην χυθεί σταγόνα.

Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΗΤΡΩΟ ΑΡΡΕΝΩΝ ΒΑΛΥΡΑΣ 1829-1998.ΜΕΡΟΣ ΕΚΤΟ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Σε συνεργασία με τον αγαπητό μου  φίλο ΓΙΑΝΝΗ ΡΗΓΑ, από Μερόπη Μεσσηνίας  ο οποίος δημιούργησε σε ηλεκτρονική μορφή σto πρόγραμμα εξέλ, το μητρώο αρρένων Βαλύρας,  θα αναρτούμε κάθε φορά από 100 ονόματα.Ο Γιάννης Ρήγας υλοποίησε   στο  παραπάνω πρόγραμμα τα ελληνικά-ημιγυμνάσια σχολεία Βαλύρας-Αρχαίας Μεσσήνης, και υλοποιεί τα 3 δημοτικά Βαλύρας (αρρένων, θηλέων, νυκτερινό).

Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

EΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΒΑΛΥΡΑΣ 1922-1938

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Σε συνεργασία με τον αγαπητό μου  φίλο ΓΙΑΝΝΗ ΡΗΓΑ, από Μερόπη Μεσσηνίας  ο οποίος δημιούργησε σε ηλεκτρονική μορφή σto πρόγραμμα εξέλ,το  Ελληνικό σχολείο Βαλύρας και το Ελληνικό σχολείο Αρχαίας Μεσσήνης.
Θα αναρτούμε κάθε φορά από 100 ονόματα. 
Έχει ήδη ψηφιοποιήσει τους εκλογικούς καταλόγους των 6 παλιών  δήμων, Οιχαλίας, Ιθώμης, Εύας  Ανδανίας, Αριστομένη και Παμίσου της επαρχίας Μεσσήνης, καθώς και τους μαθητές-μαθήτριες που φοίτησαν στα σχολεία   Μερόπης-Μελιγαλά,  και Διαβολιτσίου.   Το 2016, στο πνευματικό κέντρο Μελιγαλά, παρουσιάσαμε τους μαθητές-μαθήτριες των σχολείων  Μερόπης-Μελιγαλά,

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΗΤΡΩΟ ΑΡΡΕΝΩΝ ΒΑΛΥΡΑΣ 1829-1998.ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
 Σε συνεργασία με τον αγαπητό μου  φίλο ΓΙΑΝΝΗ ΡΗΓΑ, από Μερόπη Μεσσηνίας  ο οποίος δημιούργησε σε ηλεκτρονική μορφή σto πρόγραμμα εξέλ, το μητρώο αρρένων Βαλύρας,  θα αναρτούμε κάθε φορά από 100 ονόματα.Ο Γιάννης Ρήγας υλοποίησε   στο  παραπάνω πρόγραμμα τα ελληνικά-ημιγυμνάσια σχολεία Βαλύρας-Αρχαίας Μεσσήνης, και υλοποιεί τα 3 δημοτικά Βαλύρας (αρρένων, θηλέων, νυκτερινό).

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΗΤΡΩΟ ΑΡΡΕΝΩΝ ΒΑΛΥΡΑΣ 1829-1998. ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ

                                ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

Σε συνεργασία με τον αγαπητό μου  φίλο ΓΙΑΝΝΗ ΡΗΓΑ, από Μερόπη Μεσσηνίας  ο οποίος δημιούργησε σε ηλεκτρονική μορφή σto πρόγραμμα εξέλ, το μητρώο αρρένων Βαλύρας,  θα αναρτούμε κάθε φορά από 100 ονόματα.Ο Γιάννης Ρήγας υλοποιεί   στο  παραπάνω πρόγραμμα τα ελληνικά σχολεία Βαλύρας-Αρχαίας Μεσσήνης, και τα 3 δημοτικά Βαλύρας (αρρένων, θηλέων, νυκτερινό).Ολοκλήρωσε αυτές τις ημέρες  και ψηφιοποίησε τους εκλογικούς καταλόγους των παλιών δήμων Αριστομένη και Παμίσου,καθώς και Ελληνικό σχολείο Βαλύρας και το Ελληνικό σχολείο Αρχαίας Μεσσήνης (Μαυρομμάτι).
Έχει ήδη ψηφιοποιήσει τους εκλογικούς καταλόγους των 4 παλιών  δήμων, Οιχαλίας, Ιθώμης, Εύας και Ανδανίας, καθώς και τους μαθητές των σχολείων Μερόπης-Μελιγαλά  που τους παρουσιάσαμε το 2016, στο πνευματικό κέντρο Μελιγαλά,  καθώς και  του γυμνασίου Διαβολιτσίου.

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗ-ΔΥΡΡΑΧΙ.

                                                                            ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Στη διαδρομή Μεγαλόπολη-Δυρράχι 28-8-2017, έχοντας μαζί μου τη φωτογραφική μηχανή, φωτογράφισα ποτάμια, δένδρα,  και λαογραφικά αντικείμενα της προηγούμενης γενιάς, τα οποία κάποιος τα προστάτευσε και διέσωσε. Μου δόθηκε η ευκαιρία να τα φωτογραφίσω και να δώσω δημόσια συγχαρητήρια στον άνθρωπο που τα διέσωσε και τα εκθέτει στο δρόμο. Πρέπει να τα πακτώσει και να τα διασφαλίσει, γιατί οι κλέφτες καιροφυλακτούν , ανά πάσα στιγμή. 

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017

OI ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΜΑΝΙΑΤΗ - ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΒΑΛΥΡΑ* 6 ΓΕΝΙΕΣ


ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

Με αφορμή τα αδέλφια Νίκο και Παναγιώτη Μαρινόπουλου, γιοι του συχωρεμένου  Μαρίνου, που έχουν την επιχείρηση "ΕΠΑΥΛΗ" στη Βαλύρα, να τους εκτυπώσω φωτογραφικό υλικό από το δικό τους αρχείο και το δικό μου, για να κοσμήσουν τον εσωτερικό χώρο στην επιχειρησή τους, με την "κληρονομιά¨ της Βαλύρας, δημιούργησα αυτήν την ανάρτηση,  των 2 οικογενειών
 MANIATH-ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΥ.
από τα παρακάτω αρχεία

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΝΔΡΟΜΟΝΑΣΤΗΡΟ ΜΕΣΗΝΙΑΣ. ΤΟ ΠΡΙΝ 2011 ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΤΑ 2017

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Στο Ανδρομονάστηρο  οι επισκευαστικές εργασίες άρχισαν το 2011 στις οποίες  συμμετείχε η 26 ΕΒΑ Καλαμάτας με τους παρακάτω υπεύθυνους ανά ειδικότητα:
ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΜΗΛΙΤΣΗ-ΚΕΓΑΓΙΑ, Προισταμένη
ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΜΠΟΥΛΑ
ΣΟΦΙΑ ΒΕΡΟΥΤΗ
ΕΛΕΝΗ ΜΠΑΡΜΑΡΙΤΣΑ και
ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΠΠΑ Αρχαιολόγους
ΚΩΝ\ΝΟ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟ και
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ πολιτικούς μηχανικούς και
ΠΕΤΡΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟ Αρχιτέκτονα.

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

ΚΑΡΥΤΑΙΝΑ-ANΔΡΙΤΣΑΙΝΑ 28-8-2017

ΤΟΥ  ΓΙΑΝΝΗ Δ, ΛΥΡΑ
Η Καρύταινα αναφέρεται για πρώτη φορά τον 13ο αιώνα, κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα. Την περίοδο αυτή υπήρξε πρωτεύουσα μίας από τις βαρωνίες των Φράγκων. Στη γαλλική παραλλαγή του Χρονικού του Μορέως αναφέρεται ως Caraintaine. Τα πρώτα χρόνια της Φραγκοκρατίας, την βαρονία της την κατείχε η οικογένεια των Ντε Μπρυγιέρ (ή Ντε Μπριέλ). Στην οικογένεια αυτή αποδίδεται και η κατασκευή του κάστρου της Καρύταινας που χτίστηκε στα μέσα του 13ου αιώνα. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν τα ερείπια της αρχαίας Βρένθης που ήταν χτισμένη στην ίδια τοποθεσία. Το εντυπωσιακό και ισχυρό κάστρο της Καρύταινας προσέδωσε στην πόλη στρατηγική σημασία και την ασφάλισε αποτελεσματικά. Αργότερα, η Καρύταινα πέρασε στην εξουσία του Δεσποτάτου του Μορέως, καθώς το 1320 εξαγοράστηκε από τον Ανδρόνικο Β' Παλαιολόγο.[1]

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΜΠΕΛΙ-ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ-ΤΡΥΓΟΣ-ΛΙΝΟΣ-ΜΟΥΣΤΑΛΕΥΡΙΑ-ΚΡΑΣΙ

TOY ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
1Αρχαιολογικά – Ιστορικά :
Οι Οινούσες ήταν γνωστές στην αρχαιότητα. Τις αναφέρουν πλην του Εκαταίου και του Παυσανία κι οι Λατίνοι γεωγράφοι Πομπώνιος Μέλας και Πλίνιος. Κατά το Γερμανό αρχαιολόγο και ελληνιστή Ερνέστο Κούρτιο (DERPELOPONISOS GOTHA, 1852, II, 171) τ’ όνομά τους χρωστούν στον Οινέα το μυθικό βασιλιά της που αναγνωρίζεται ως ο πρώτος αμπελουργός της αρχαίας Ελλάδος. Κι έχει φαίνεται κάποια σχέση με την αρχαία οινοπαραγωγή της περιοχής της Μεθώνης, που έχει την «αμπελόεσσα» Πήδασο των ομηρικών (Ιλ. Στ. 150). 
2.ΑΜΠΕΛΙ-ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ  Τα Βαλυρέικα αμπέλια βρίσκονταν κοντά  στο χωριό, στην Πέρα Μεριά(υπήρχαν και πολλοί πέτρινοι λινοί, στους οποίους παίζαμε και κρυβόμαστε από τους αγροφύλακες, όταν μαζεύαμε ελιές στα παιδικά μαθητικά μας χρόνια, και δεν διασώθηκαν απο την αμέλεια και ασδιαφορία των εκλεγμένων τοπικών αρχών, γιατί εκεί υπήρχε παλια η αρχαία Ομηρική Βαλύρα) στις Γανιές, στο Βλαχόπορο και στον Κάμπο.